Qompas
Koen Weide - Projectcoördinator voortgezet onderwijs

Koen Weide - Projectcoördinator voortgezet onderwijs

Als er íemand is die baat had gehad bij de methodes van Qompas, dan was ik het zelf wel. Alle keuzemomenten in mijn school- en studieloopbaan waren nauwelijks onderbouwd of beredeneerd en achteraf gezien wellicht ook allemaal niet de juiste. Een ironische lotsbestemming dat ik nu bij Qompas werk dus.


Na mijn masterstudie Sociale Psychologie stond ik compleet onbevangen op een niet heel vriendelijke arbeidsmarkt. Hoogtij crisis met een niet heel beroepsgericht diploma en niets extracurriculairs op het CV: tsja. Via wat (weliswaar heel leuke) rondzwervingen kwam ik toen terecht op de helpdesk van Qompas.


Qompas sprak gelijk aan door de platte hiërarchie, de openheid, de ruimte voor inbreng en de toch wel aanwezige ‘klik’ met wat ik gestudeerd had, al was ik daar eigenlijk helemaal niet naar op zoek. Ook op de helpdesk kwam die klik al duidelijk naar voren bij het meedenken met decanen over LOB en het bereiken van leerlingen. Het beviel goed.


Geleidelijk ging ik me steeds meer bezig houden met onze content: opdrachten, teksten, informatiestructuren. Die ruimte kreeg ik gelukkig ook. Ik ben een onverbeterlijke perfectionist en heb weinig geduld voor zaken die in mijn ogen opgepakt moeten worden, of kansen die nog niet benut zijn. Dus begon ik zelf met het schrijven van opdrachten, het redigeren van werkboeken en handleidingen en het aandragen van allerlei uitbreidingen en kansen.


Dat leidde vanzelfsprekend tot mijn functie nu. Ik maak persoonlijkheids-, competentie- en interessetests, schrijf opdrachten voor de methode, doe redactioneel werk en rijd af en toe nog eens langs een school om een gebruikerstraining te geven. Een leuke mix van communicatie, ontwikkeling, onderzoek, creativiteit en (ja, toch ook) psychologie.


Het leukste aan mijn werk vind ik de beïnvloeding van zo’n keuzeproces. Dat komt denk ik ook uit de studieachtergrond. Ik vind het fantastisch om te bedenken dat iemand door mijn opdracht of test uiteindelijk een ander (liefst beter) studie- of beroepspad kiest dan anders was gebeurd, met alle gevolgen van dien. Dat idee kan mij echt drijven.


Ook leuk is dat het nooit af is, al is dat uiteraard ook gelijk het minst leuke. Informatie kan altijd duidelijker, opdrachten kunnen altijd leuker, tests kunnen altijd beter voorspellen en duiden. Hard werken, onrealistische deadlines, dan toch weer een uur voor je uit staren voor het perfecte idee, in gesprek met decanen en loopbaanbegeleiders, die eerste leerling die je je nieuwe opdracht ziet maken (en die dan ondanks alles tóch overal ‘weet niet’ antwoordt): daar sta ik ’s ochtends voor op.